سبوی معرفت

بریز در سبوی من کمی ز جام معرفت

سبوی معرفت

بریز در سبوی من کمی ز جام معرفت

خوش آمدید

استفاده از اشعار برای تمام ذاکرین و مجالس اهل بیت علیهم السلام مجاز می باشد.

طبقه بندی موضوعی

۱۰ مطلب با موضوع «تقسیم بندی موضوعی :: امام حسن عسکری علیه السلام» ثبت شده است

با کریمان فقط تعالی هست
راه پرواز ایده آلی هست

من گدای چهارده نورم
بر سرم سایه ی موالی هست

تا دمی که حسن حسن گویم
مطمئنا ره کمالی هست

برسانید زیر پای نگار
روی دوشم شکسته بالی هست

وقت لطف کریم سامراست
شاکرم این دو دستِ خالی هست

در میان سبوی مولایم
هر صفت از می جلالی هست

وقت الطاف بی کران آمد
پدر صاحب الزمان آمد

ذکر لب را ابامحمد کن
کوچه های غریب را رد کن

سامرا می رسی، توسل کن 
دل خود را بر این مقید کن

این حرم منزل ولی خداست
با وضو باش و رفت و آمد کن

بنشین در میان صحنِ حسن
عاشقانه نظر به گنبد کن

جامعه را بخوان به چشم ترت
یاد الطاف شاه مشهد کن

خوب که بی قرار یار شدی
قصد بوسه زدن به مرقد کن

امشب احوال خوش تری دارم
شور دیدار عسکری دارم

از ازل بوده ام گرفتارش
سائل لطف ناب و بسیارش

نه فقط سنگ دل ازین دوری
کعبه ی حق شده است تب دارش

غیر زندان و خلوت و غربت
نیست آگاه، کس ز اسرارش

مانده در جای جای آن زندان
نور آیات و صوت اذکارش

حرف تقوا و زهد او که شود
دشمنش هم شود طرفدارش

با نگاهش شدند آخر سر
شیرهای درنده بیمارش

دلم امشب اگر که آباد است
دل صاحبْ زمانمان شاد است

معتکف های کنج محرابیم
بی قراران روی مهتابیم

از غم دوری گل نرجس
سال ها خیره سوی سردابیم

عیدها می رسند اما ما
تا ظهور نگار بی تابیم

هر شب از داغ این غم اعظم
با دو چشم پُر اشک می خوابیم

ما رعایای در به در شده ایم
که به فکر وصال اربابیم

علت این فراق از سوی ماست
خودمان علتیم و اسبابیم

حقّ انوار صاحب امشب
برسان صاحب الزمان یا رب
محمد جواد شیرازی
۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۴ آذر ۹۷ ، ۰۶:۲۵
محمد جواد شیرازی

شهر سرور آل عبا، سُرَّ مَن رَأیٰ
خوش گفته اند نام تو را سُرَّ مَن رَأیٰ

بی تاب وصل کرده مرا جان هل اتیٰ
شش گوشه ی جدید تو یا سُرَّ مَن رَأیٰ

امشب بپاست جشن و سروری در آسمان
در هرکجای عرش خدا، سُرَّ مَن رَأیٰ

با این کریم های کرم زاده ات شدی
کهف تمامی فقرا سُرَّ مَن رَأیٰ

از سختی زمانه که درمانده می شویم
هستی همیشه عقده گشا سُرَّ مَن رَأیٰ

قم، کاظمین، زینبیه، شهر ری، نجف
مشهد، مدینه، کرب و بلا، سُرَّ مَن رَأیٰ...

این ها تمام دلخوشی ما فقیرهاست
ای منتهای حاجت ما سُرَّ مَن رَأیٰ


محمد جواد شیرازی

۰ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۰۴ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۶:۵۰
محمد جواد شیرازی

سامرا

۰ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۱۶ فروردين ۹۵ ، ۰۲:۰۲
محمد جواد شیرازی

اشکم دو چشمه بر لب مژگان درست کرد

در خشکسالِ عاطفه باران درست کرد


بشکن دل مرا که شکایت نمی کنم

کار مرا همین دل ویران درست کرد


حالم گرفته بود و دلم غرق خون ولی

حال مرا نوایِ "حسن جان" درست کرد


کاری که با رکوع و سجود و دعا نشد

آخر توسلِ به کریمان درست کرد


شک داشتم به سینه که برهان نظم چیست؟

زلف نگار در دلم ایمان درست کرد


حق است خالقی که برای عِباد خویش

شاهی ز نسل شاه خراسان درست کرد


در حیرتم چه کرد دو چشمش که اینچنین

از مرغ لال، مرغ غزلخوان درست کرد


دستی به روی سینه ی گمراه من کشید

از کفر محض عبد پشیمان درست کرد


روی لبم رسید نوای حسن حسن

در هر تپش...به هر نفس و دم زدن حسن




دل دل کنان رسیده ام اما نمی روم

با جام خالی از لب دریا نمی روم


با صد امید آمده ام سمت سامرا

میخانه دایر است به صحرا نمی روم


از پای سفره های حسن های اهل بیت

عالَم اگر زنند بفرما... نمی روم


آلوده اش شدم که شفاعت کند مرا

بیهوده سمت توبه و تقوا نمی روم


در دوزخِ فراق بسوزم مرا خوش است

 بی دردِ عشق، جنتُ الاعلی نمی روم


کهفُ الوریٰ حسن، شب احیای من حسن

بی مهر دوست مجلس احیا نمی روم


خود را کشانده ام به در خانه ی کریم

سنگم زنند هم من از این جا نمی روم


امشب به دور خال لبش چرخ می زنم

فردا طواف چشم، جداگانه می روم


وقتش رسیده است، عجب محشری شده است

میلاد حضرت حسن عسکری شده است




محمد جواد شیرازی

۹۴/۱۰/۲۷

۰ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۲۷ دی ۹۴ ، ۲۲:۱۱
محمد جواد شیرازی

السلام علی الدعاة الی الله و الادلاء علی  مرضات الله


دانلود صوت این مداحی بانوای حاج محسن صائمی


شاعری می کنم و عاشق این نوکری ام

تا که پر نور شود این دل خاکستری ام


همه جا مدح شما هست در اندیشه ی من

رهرو دعبل و دنباله رو حِمیَری ام


سالیانی است که مدح تو به گوشم خورده

سالیانی است که در مدح تو پامنبری ام


ریشه ام را تو بکن روزی اگر دیدی که

با گداییِ درت در پی نام آوری ام


تو خودت این قلم پای مرا قطع بکن

دیدی ام گر پی لطف و کرم دیگری ام


آمدم سمت حرم تا که تماشات کنم

چه کسی گفته که من در پی انگشتری ام؟


آمدم تا که بگویم تو فقط شاه منی

محضرت آمدم اثبات کنم نوکری ام


بر در میکده ات بهر تملّق گویم 

نوکر بی سر و پای حسنِ عسگری ام


دلم از بس که نرفته است زیارت خون شد

برسانید براتی به خدا مشتری ام


سامرا رفتن من دست عزیز دل توست

جان فرزند خودت باز بگو می بری ام؟


شیعه نه عبد که نه عاشق و مجنون هم نه

بر در خوان شما من سگ خیره سری ام


هر چه بد کرده ام آخر تو مرا بخشیدی

باز انگار نه انگار ، زبس که جری ام


هر چه هستم ولی آقا همه دم می گویم

عاشق حیدرم از دشمن زهرا بری ام


ای که شأنت همه دم "عادتکم احسان" است

من گنهکار و سیه رو و بدم ، می خری ام؟


سامرا رفته ام و خوب گدایی بلدم

بس که دلبسته شده بر قسم مادری ام


سامرا آمدم و کوری داعش گفتم

چشمتان کور شود زینبی ام ، حیدری ام


شاعر:

#مهدی_علی_قاسمی

۰ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰ ۲۵ دی ۹۴ ، ۲۱:۳۷
مهدی علی قاسمی

السَلامُ عَلیکَ یا اَبا مُحَمَّدٍ یا حَسَنَ بْنَ عَلِی اَیُّهَا الزَّکِىُّ الْعَسْکَرِىّ

آن کعبه ای که صاحب کعبه دچارش شد

قسمت نشد حاجی شود، حق بی قرارش شد


یک روز بین شیرها الله اکبر گفت

شیر درنده محو او گشت و دچارش شد


اسب چموشی را لگام انداخت...نازش کرد...

آن اسب رامش شد، سپس آقا سوارش شد


وقتی سه سال آقای ما در بین زندان بود

یعنی سه سالِ سخت، غربت... یارِ غارش شد


در روزها، در کنج زندان روزه داری کرد

شب ها مناجات و نماز و گریه کارش شد


گرچه دل تاریک و سنگی داشت زندان بان

آقا دعایش کرد تا تقوا نثارش شد


تا معتمد فهمید با زندان حریفش نیست

با جام زهری سویش آمد... سفره دارش شد


مسموم شد آقا، میان حجره اش افتاد

بر خاک چنگی می زد و دلتنگ یارش شد


از تشنگی آبی طلب کرد از غلام اما

مانع ز نوشیدن دو دست رعشه دارش شد


شکر خدا فرزندش آمد این دم آخر

دیدار رویش روزی چشمان تارش شد


این جا امام عسگری در بین این حجره...

... فرزندش آمد در کنارش غم گسارش شد


در کربلا اما همین که جد او افتاد

قاتل به روی سینه، یارِ احتضارش شد


رحمی به کهنه جامه اش حتی نکردند و...

...دست کسی غارتگر آن یادگارش شد


سالار زینب را میان خون رها کردند

گرمای سوزانِ بیابان سایه سارش شد


زینب اسیری رفت و جای یک کفن آخر...

...تکه حصیری بر تن شاه و نگارش شد


محمد جواد شیرازی

۹۴/۹/۲۸


۰ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰ ۲۸ آذر ۹۴ ، ۱۶:۳۳
محمد جواد شیرازی
السَّلامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللَّهِ وَ الْأَدِلاءِ عَلَى مَرْضَاةِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَقِرِّینَ فِی أَمْرِ اللَّهِ
وَ التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّهِ وَ الْمُخْلِصِینَ فِی تَوْحِیدِ اللَّهِ وَ الْمُظْهِرِینَ لِأَمْرِ اللَّهِ وَ نَهْیِهِ وَ
عِبَادِهِ الْمُکْرَمِینَ الَّذِینَ لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ


سخت محتاجم به خلوتگاهِ طور سامرا

قلب تاریکم شده محتاج نور سامرا


می شود دل، گیرِ این منزل اگر عاشق شود

با دو لقمه نانِ حضرت، از تنور سامرا


سهم دوری را دل دیوانه بر هم می زند

با سلامی بر امامان صبور سامرا


با وجود این کریمان هرچه تحریمش کنند

جای حیرت نیست می چرخد امور سامرا


پست را آقا و کوچک را عزیزش می کنند

پادشاهی را ببین در چشم مور سامرا


شکر حق که دور تا دور حرم ساکن شدند

شیعیان عاشق و جِیْشِ غیور سامرا


تا خود بحر النجف هم می رسد این بوی خوش

عطر لیموی حرم از راه دور سامرا


لالم از توصیف این لذت، چشیدن لازم است

خواندن یک جامعه دورِ قبور سامرا


غالبا هر کس حرم رفته روایت کرده از

نیمه شب های غریب و سوت و کور سامرا


با وجود این ضریح سبز چوبی می رسد

بوی مادر از حریم جمع و جور سامرا


عاقبت این شهر را مهدی گلستان می کند

می رسد یک روز هم روز سرور سامرا


محمد جواد شیرازی_ ۹۴/۷

۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۶ مهر ۹۴ ، ۱۰:۴۰
محمد جواد شیرازی

در پادگان غربتش ماندم، از غصه آزادی نمی خواهم

وقتی حریمش رنگ غم دارد، من رنگ آبادی نمی خواهم


گرچه کبوتر در قفس دائم، فکر و خیالش روز آزادی است

من جلد صحن سامرا هستم از بند، آزادی نمی خواهم


هر عاشقی از چای این جا خورد، زیر لبش این جمله را می گفت:

ته مانده ی چای شما عشق است، حلوای بغدادی نمی خواهم


عشاق دورش گرچه‌ کم اما، در رتبه هریک لشکری هستند

شاگرد عشاق حرم هستم، شیرین و فرهادی نمی خواهم


وقتی اذان دیگران صوتش آمد میان صحن ها گفتم:

یارب همین حس شنیدن را هرچند تو دادی... نمی خواهم


زیباترین نام جهان هادی، ذکرم شده در هر زمان هادی

جز نام زیبای امام خود، اذکار و اورادی نمی خواهم


اصلا بهشت ارزانی زاهد، انعام جنت قسمت عابد

فردای محشر من سکونتگاه، جز جنت الهادی نمی خواهم


هستم اگر کوچک تر از این عشق، بیمارم و در به در از این عشق

من راضی ام از عاشقش بودن، باور کن امدادی نمی خواهم


خونم بریزد در حرم ای کاش، در صحن های محترم ای کاش

شمشیر غیر از حضرتش هرگز ،جز دوست صیادی نمی خواهم


محمد جواد شیرازی

2/1/94 سامرا


۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۰ فروردين ۹۴ ، ۰۸:۵۳
محمد جواد شیرازی

اَللّهُمّ صَلِّ عَلی الحَسَنِ بنِ علیِّ بنِ مُحَمَّد، اَلبَرِّ التَّقِیِّ الصّادِقِ الوَفِیِّ النُّورِ المُضیء ، خازِنِ عِلمِک وَ المُذَکِّرِ بِتَوحیدِک وَ وَلیِّ اَمرِک وَ خَلَفِ اَئِمَّةِ الدّینِ الهُداةِ الرّاشِدینَ وَ الحُجَّةِ عَلی اَهلِ الدُّنیا فَصَلِّ عَلَیهِ یا رَبِّ اَفضَل ما صَلَّیتَ عَلی آَحَدٍ مِن اَصفیائِک وَ حُجَجِکَ وَ اَولادِ رُسُلِکَ یا اِلهَ العالَمین

 🌹💐 🌹 💐 🌹 💐

  

چون فاطمه است صورت و سیرت محمدی 


 چون حیدر است هیبت و شوکت محمدی 

 

ابرو کمان بسان حسن، همچونان حسین_ 


 _بابِ نجات امت و رأفت محمدی

محمد جواد شیرازی
8/11/93

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۹ بهمن ۹۳ ، ۰۰:۳۷
محمد جواد شیرازی

بسم الله الرحمن الرحیم 

یا اَبا مُحَمَّدٍ یا حَسَنَ بْنَ عَلِی اَیُّهَا الزَّکِىُّ الْعَسْکَرِىُّ یَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ یا حُجَّةَ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ یا سَیِّدَنا وَمَوْلینا اِنّا تَوَجَّهْنا وَاسْتَشْفَعْنا وَتَوَسَّلْنا بِکَ اِلَى اللّهِ وَقَدَّمْناکَ بَیْنَ یَدَىْ حاجاتِنا یا وَجیهاً عِنْدَ اللّهِ اِشْفَعْ لَنا عِنْدَ اللّهِ

وقتی امام عصر ما امشب عزادار است
برپایی این روضه ها واجب ترین کار است

پیراهن و شال عزا مولا به تن دارد
امشب تمام عرش با آقا عزادار است

بی جرم و تقصیری به زندان شد امامِ ما
یوسف به زندانی شدن آیا سزاوار است؟

زندان برای عاشقان خلوتگه خوبی است
هر روز، روزه... هر شبش دیدارِ دلدار است

ای کاش قدری معتمد شرم و حیا می کرد
اصلا که گفته او ز آقا دست بردار است؟

با زهرِ کاری، عاقبت زهر خودش را ریخت
این روضه ی زهر و جگر الحق که دشوار است

از ترسِ رسواییِ خود از این جنایت ها
در هر کجا پشت سرش گفتند: "بیمار است..."

مردی که هر شب تا سحر غرق عبادت بود
این چند روزه تا سحر از درد، بیدار است

رنگش دگرگون می شود هر بار از دردش...
...پهلو به پهلو می کند، هرچند ناچار است

در این دم آخر شنیدم کعبه هم می گفت:
بیچاره من که قسمتم هجرانِ از یار است

در سامرا بوی مدینه می رسد انگار
آقا به یاد محسن و خونِ به دیوار است

در بسترش هر شب سؤال از مادرش می کرد
مادر چرا پس بسترت اینقدر گلدار است؟

در جست و جوی علت آن سینه ی مجروح...
...حالا شده خیره به در، در فکر مسمار است

میخواست تا یک جرعه ی آبی بنوشد که
افتاد از دستش قَدح، از بس که تب دار است

این جا پسر سیراب کرد آخر امامش را
در کربلا شرمندگی سهم علمدار است

سر منشأ هر روضه ای از روضه ی زهراست
گرچه مصیبت در دل تاریخ بسیار است

محمد جواد شیرازی
9/10/93

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۹ دی ۹۳ ، ۱۳:۳۱
محمد جواد شیرازی